Stereotype Thinking

ဟုိတေလာက ျမန္မာဗီြဒီယုိတစ္ခု ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ မင္းသားက “႐ုပ္႐ွင္ထဲက အဆုိေတာ္” ရဲ႕ ဆြဲႀကိဳးကုိ သူ႔ေကာင္မေလးက ပူဆာလုိ႔ ရေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့ အခန္း။…

သူက အဲဒီ့ အဆုိေတာ္ လာမယ့္လမ္းမွာ ဆြဲႀကိဳးပစ္ခ်၊ ေနာက္ေတာ့ သူပဲ ေကာက္ရတဲ့ ပံုစံလုပ္။ ႏွစ္ေယာက္အတူေတြ႕တာမုိ႔… တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ ခြဲမယ္ေျပာ။ ေကာက္ရတဲ့ဆြဲႀကိဳးကုိ အဆုိေတာ္ကုိ ေပးၿပီး… အဆုိေတာ္ရဲ႕ ဆြဲႀကိဳးကုိ တစ္ဝက္တန္ဖိုးအျဖစ္နဲ႔ ေတာင္းဖုိ႔ ႀကံစည္တယ္ေပါ႔…။

အဲ့ဒီမွာ အဆုိေတာ္ျပန္ေျပာတဲ့ စကားက အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ သူေျပာတာက-

“ဒါမ်ဳိး လိမ္ပံုလိမ္နည္း ႐ုိးေနၿပီ။ ခင္ဗ်ားလုပ္ခ်င္ရင္ ေတာမွာသြားလုပ္…”။ မွန္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြ ေျပာေလ့ေျပာထ ႐ွိတဲ့စကားမ်ဳိးပါ။ ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ေလးေတြ၊ ေက်းလက္ေတြမွာ ေနသူေတြကုိ Steretype Thinking လုပ္သလုိ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ခံစားရပါတယ္။ Discrimination တစ္ခုလုိမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္သာ အဲ့ဒီယူဆခ်က္ မွန္တယ္ဆုိရင္… အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းမႈ တစ္ခုျဖစ္သြားပါၿပီ။ (ေျပာစကားအေပၚမွာ သံုးသပ္ေနတာပါ။ ဘယ္သူ႔ကုိမွ personally ေဝဖန္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။)

ကိန္းဂဏန္းေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ေျပာစကားတစ္ခုကုိ ယုတၱိေဗဒအရ မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပလုိ႔ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ မွန္တဲ့ စကားတုိင္း ေျပာဖုိ႔ သင့္တာ မဟုတ္လုိ႔… ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးဖုိ႔လုိမယ္လုိ႔ ထင္မိပါေၾကာင္း…။

ေလးစားျခင္းျဖင့္-
mgthantzin